कायम कार्यालय प्रमुख

ज्यांच्या नावातच सुरुवातीला "श्री" हे परम आदरणीय संबोधन आहे त्या माननिय श्रीकृष्ण आंबेकरांचा आज वाढदिवस. पक्षात अनेक पदे भूषविलेल्या आंबेकरजींची आम्हा विले पार्ले विधानसभेतील कार्यकर्त्यांसाठी ओळख ही (आमचे परम आदरणीय गुरुदेव प्रवीर कपूर आंबेकरजींना म्हणतात त्याप्रमाणे ) "का .का .प्र " अर्थात "कायम कार्यालय प्रमुख" हीच आहे.जन्म गोकुळष्टमीचा असल्याने त्यांचे नाव श्रीकृष्ण ठेवण्यात आले पण ज्याने कोणी हे नाव त्यांना दिले त्या व्यक्तीला आंबेकरांचे पुढचे भविष्य नक्की दिसले असावे कारण श्रीकृष्ण हा एक कुशल राजकारणी होता,आपल्या लोकांवर त्याचा प्रचंड प्रभाव होता,बोलण्यात चतुर होता आणि राजकारणाशिवाय देखील अनेक विषयांत त्याला कमालीची गती होती.तो एक मुकुट नसलेला राजा होता.आंबेकरजींचे सुद्धा तसेच; राजकारणात तर ते मुरलेले आहेतच,आपल्या प्रभागात (प्रभाग क्र . ८४) मध्ये त्यांचा प्रचंड आदरयुक्त प्रभाव आहे. मराठी टायपिंग ,इंटरनेट,शेअर मार्केट,Desktop publishing (abbreviated DTP),online shopping अश्या अनेक विषयांत आंबेकरजीना कमालीची गती आहे . विले पार्ले (पू) चे GADGET GURU म्हणून आंबेकरजींचे नाव प्रामुख्याने घ्यावे लागेल.फावल्या वेळेत इंटरनेट वर विविध माहिती घेणे हा त्यांचा आवडीचा विरंगुळा आहे . त्यामुळेच तर दहा हजाराचा स्पीकर केवळ दोन हजारात खरेदी करायची किमया आंबेकरजीच करू जाणोत.त्यांच्या collection मध्ये महागड्या घड्याळांपासून,drone device पर्यंत सगळे मिळेल तुम्हाला. त्यांनी त्यांच्या आतापर्यंतच्या आयुष्यात केलेले विविध व्यवसाय हा एक स्वतंत्र अभ्यासाचा विषय आहे. अत्यंत मितभाषी आणि विविध विषयांमध्ये कमालीचे पारंगत असलेले व्यक्तिमत्व. राजकारणाच्या,समाजकारणाच्या कामातून अनुभवलेले अनेक किस्से आंबेकरजींकडे आहेत आणि ते किस्से रंगवून सांगण्याची त्यांची हातोटी जबरदस्त आहे. मी परागजींबरोबर काम करत असताना मला अनेक चांगल्या लोकांचा सहवास लाभला. त्यातही आंबेकरजींचा सहवास जरा जास्त लाभला; तेंव्हा आंबेकरजींकडून असे अनेक किस्से आम्ही ऐकलेत ते सांगताना एरवी अत्यंत कमी बोलणारे आंबेकरजी किती खुलून यायचे,वेगळेच दिसायचे. मला वाटायचे तेच खरे आंबेकरजी. आपल्या सुहृदांमध्ये रमणारे . आपल्या मर्जीप्रमाणे आयुष्य जगलेल्या आंबेकरजींनी कोणाच्या मुर्वतीखातर आपल्या आवड निवडीला मुरड घातली नाही. स्वतः वर कसलीही बंधने लादून घेतली नाहीत अगदी वैवाहिक बंधन देखील.माझे मत विचाराल तर त्यांच्यासारख्या मोकळेढाकळे आयुष्य जगलेल्या माणसाला असे कोणतेही बंधन मानवले नसते (हे माझे वैयक्तिक मत आहे . कृपया गैरसमज नको ). मी परागजींच्या कार्यालयात असताना अनेकदा आंबेकरजींबरोबर पंक्तीला बसायचा योग आला,कित्येकदा ICE CREAM चे फड रंगले या बाबतीही आंबेकरजींच्या दिलदार आणि चोखंदळ स्वभाव आम्हाला दिसायचा .जे जे चांगले ते आपले हा त्यांचा स्थायी भाव; मग ते खाणे पिणे असो वा इतर काही. कल्याणजवळच्या मुरबाड गावाला आंबेकरजींनी विले पार्ल्याच्या नकाशात पोचवले.आंबेकरजी आता मुरबाडचे पार्ल्यातले brand ambassador बनले आहेत. काही वर्षांपूर्वी पक्षाच्या कार्यालयात आलेल्या आंबेकरजींना स्वप्नातही वाटले नसेल की त्या पक्षात आपल्याला एव्हढा मान मिळेल पण हा मान आंबेकरजींना सहज मिळालेला नाही त्यासाठी खूप कष्ट,त्याग त्यांना करावा लागला. पक्षाबद्दल ,आपल्या विधानसभेबद्दल आणि आपल्या नेत्याबद्दल त्यांची निष्ठा भक्तिभावाच्यापातळीवर जाणारी आहे .परागजींच्या अत्यंत जवळच्या वर्तुळातले एक म्हणून आंबेकरजी ओळखले जातात ते उगीच नाही . मी वरती म्हटल्याप्रमाणे आंबेकरजी हे कायम कार्यालय प्रमुख आहेत कारण कार्यालयात त्यांची करडी नजर असते . वेळप्रसंगी एखाद्याचे कडक शब्दात कान उपटायला ते मागेपुढे पाहात नाहीत मग तो कोणी असो. कार्यालयात असलेल्या शिस्तीचे श्रेय आंबेकरजी आणि आता विवेक ताम्हणकर यांना जाते. (योगायोग बघा या दोन कडक शिस्तीच्या मास्तरांचा वाढदिवस एका मागोमाग एक आहे उद्या दि.२० ऑगस्ट हा विवेकजींचा वाढदिवस ). तर असे हे आमचे आंबेकरजी . माझे पूर्वीसारखे वरचेवर कार्यालयात जाणे होत नसल्याने सध्या आमची बरेच दिवस भेट नाही. पण जेंव्हा केंव्हा आमची भेट होईल तेंव्हा आंबेकरजी आपल्या ठेवणीतल्या हास्याने माझे स्वागत करतील हे नक्की.आणि मग ICE CREAM पक्का . बघू कधी योग येतोय तो....... खरे तर काही वर्षांपूर्वी आपल्या वयाचे सुवर्णमहोत्सवी वर्ष आंबेकरजींनी साजरे केले तेंव्हा हे चार शब्द मला सुचले असते तर मला जास्त आनंद झाला असता पण IT'S BETTER LATE THAN NEVER HAPPY BIRTH DAY AMBEKARJI

Happy Birth Day Milind Ji

विलेपार्ल्याचे विधानसभा अध्यक्ष श्री.मिलिंद शिंदे यांचा आज वाढदिवस.विले पार्ल्यातील भाजप कार्यकर्त्यांमधील जे काही पहिल्या फळीतले असे कार्यकर्ते ज्यांच्याबद्दल सर्वात जास्त चर्चा विशेषत: भाजप कार्यकर्त्यांमध्येआपापसात जास्त होते त्यात मिलिंदजींचा नंबर सर्वात वरती असावा.कारण विले पार्ल्यात जेव्हढे प्रभाग आहेत त्या सर्व प्रभागांमध्ये त्यांचा सतत संचार असतो त्यामुळे सर्वात दांडगे संपर्क वर्तूळ आहे त्यांचे.शिवाय परागजींच्या आमदारफंडाची ज्योतिवहिनींच्या नगरसेविका फंडातील सर्व कामे मिलिंदजीच करतात.शिवाय ते सतत सावलीसारखे परागजीं बरोबर असतात;अश्या व्यक्तींबद्दल इतरांच्या मनात एक धारणा बनून जाते मग आपसुकच अश्या व्यक्तीच्या हीतचिंतकाची(ज्यांना ह्यांचे हित झाले की चिंता वाटते अशांची) संख्या जास्त असते.अर्थात
मिलिंदजींना याची कल्पना नाही असे अजिबात नाही पण कबड्डीचा खेळ रक्तात मुरलेल्या या माणसाला हे ही पक्के ठावूक आहे की एखादी आक्रमक चढाई (raid) जशी सुकी सोडून द्यावी लागते तसेच या हीतचिंतकांकडे दुर्लक्ष केलेले बरे.याचा अर्थ ते शांत असतात असे नाही गरज पडली तर मिलिंदजी किती आक्रमकपणा करू शकतात हे आमच्यातल्या बर्याचजणानी पार्ले महोत्सवाच्या कबड्डी स्पर्धेत बघितले आहे. या स्पर्धेत टगेगिरी करणार्यांना त्यांच्यावर भारी पडेल अशी टगेगीरी मिलिंदजींकडून पहायला मिळते.ह्या खेळाचा मिलिंदजींच्या संपूर्ण व्यक्तिमत्वावर कमालीचा प्रभाव दिसून येतो.या खेळातला रांगडेपणा हा मिलिंदजींच्या वागण्या बोलण्यात कमालीचा उतरलाय.बोलताना शिव्यांचे लडिवाळ फिक्रे असतात.बोलणेही तसे थोडे मोठ्या आवाजातच.कदाचित त्यामुळेच अनेकांना ते उद्धट वाटतात.आपल्या जिवलग मित्रांचे मिलिंदजींच्या आयुष्यात मोठे स्थान आहे. त्यात विनित गोरे हे विशेष जवळचे.आमच्या भाजप(जिल्हा) का.का.प्र.( कायम कार्यालय प्रमुखां)चा कार्यालयात जबरदस्त वचक आणि दरारा आहे.मिलींदजी त्याला अपवाद.खरे तर दोघे ही खूप चांगले मित्र पण "का.का.प्र."ना उगीचच छेडायला मिलिंदजींना भारी आवडते.आपल्या गावावर मिलिंदजींचे प्रचंड प्रेम.महिन्यातून तीन चार फेर्या असतातच.ते स्वत:च्याही फार प्रेमात आहेत.म्हणूनच तर "FACEBOOK"वर सर्वात जास्त selfies आणि स्वत:चे विविध angle चे फोटो टाकण्याची भारी हौस आहे त्यांना.इंग्रजीत एक वाक्य आहे."you can hate me you can love me but you can't forget me".हेच मिलींदजींच्या व्यक्तिमत्वाचे एका वाक्यात वर्णन आहे.त्यांना कोणी निंदो वा कोणिही वंदो मिलींदजी सर्वाना हवेहवेसेच वाटतात.
"Haapy BirthDay" मिलिंदजी....

सखी सहचारिणी

 
प्रिय.... 
आज आपल्या लग्नाला सात वर्षे पूर्ण झाली. सात या आकड्याला तसे पाहता खूप महत्व.संगीतातल्या सरगमचे सूर सात,पावसाळ्यात दिसणारे मनमोहक इंद्रधनूचे रंग ही सात.आपल्या कुंडलीत जर सातव्या स्थानात जर शुभ ग्रह असेल तर ते अत्यंत भाग्याचे लक्षण मानले जाते. वटपौर्णिमेला सात जन्म हाच पती मिळावा असे म्हणत सुवासिनी वडाची पूजा करतात. लग्नामध्ये पण सप्तपदी असतेच.अशीच सप्तपदी पूर्ण करून तू माझ्या आयुष्यात आलीस. खरं सांगायचं तर ती वचने माझ्यापेक्षा तूच जास्त चांगली निभावली आहेस नव्हे निभावत आहेस.
काही वर्षांपूर्वी सावित्री बनून तुझ्या सत्यवानाला यमाच्या दारातून परत घेऊन आलीस.त्या आघातातून तन सावरले पण मन अजून सावरते आहे.याची जाण तुलाही आहे म्हणून तू केवळ माझी पत्नी म्हणून न राहता माझी आई पण झालीस.तळ हाताच्या फोडाप्रमाणे मला जपलेस आणि अजूनही जपतेस.माझ्या इच्छा आकांक्षा पूर्ण करण्यासाठी झटतेस. माझ्या आवडी निवडी जपतेस .माझे राग लोभ सांभाळतेस.... कोणताही आव न आणता!! नाहीतर असे आपल्या माणसांसाठी झटणाऱ्या लोकांमध्ये "मी"पणा येऊ लागण्याची शक्यता असते,"मी नसतो किंवा नसते तर तुमचे काय झाले असते" हे आणि अशाच प्रकारची वाक्ये सारखी ऐकू येतात,अशी माणसे मग मोकळेपणाने हसत बोलत नाहीत,सतत कसल्यातरी ओझ्याखाली दबलेली वाटतात,सुदैवाने असे कोणतेही लक्षण तुझ्यात नाही.अगदी मोकळेपणाने तू माझ्याशी बोलतेस,भांडतेस,रुसतेस.तुझे धबधब्यासारखे मनमोकळे हास्य तुझे स्वभाववैशिष्ठ्य अधोरेखित करून जाते .जितका टोकाचा तुझा राग आहे, तितकेच उत्कट प्रेम तुझे माझ्यावर आहे.आपल्या सासूशी शिळोप्याच्या गप्पा मारणे हा तर आवडता छंद.आपल्या माणसांना घट्ट धरून आहेस तू.
आतापर्यंतच्या संसारीक वाटचालीत तुझी खंबीर साथ मला जगण्याचे,संकटांशी लढण्याचे बळ देत आलीय.
अशा या माझ्या सखी सहचारणीसह लग्नाचा ७वा वाढदिवस आज मी साजरा करत आहे.आम्हा दोघांच्या परिवारातल्या ज्येष्ठांचे आशीर्वाद,मित्रपरिवाराच्या शुभेच्छा आणि आम्हा दोघांपेक्षा (वयाने) लहान असलेल्या मंडळींचे प्रेम आम्हाला लाभो हीच याप्रसंगी स्वामीचरणी प्रार्थना..

प्रिय पप्पा

आज तुम्हाला देवाज्ञा होऊन वर्ष झाले.प्रसिद्ध इंग्रजी लेखक P.G.WoodHouse याची अत्यंत लाडकी कन्या अचानक देवाघरी गेली तेंव्हा दुःखाने भारलेला हा महान लेखक सहज बोलून गेला " I thought she was immortal". तुमच्या बाबतीतही मला हेच वाटले होते.एव्हढे व्यायामाने कमावलेले शरीर तुम्हाला लाभलेले.खाण्यापिण्याच्या बाबतीतही तुम्ही फारच काटेकोर होता.नियमित चालण्याचा व्यायामही चालू होता.पण नियतीपुढे कोणाचेच काही चालले नाही.बरोबर १ वर्षांपूर्वी याच तारखेला आम्हा सर्वांचा आधारस्तंभ आम्हाला सोडून गेला.तसे तुम्ही अजातशत्रू,अबोल,शांत स्वभावाचे.
कुणालाही त्रास होणार नाही याची तुम्ही सतत काळजी घेतलीत,अगदी हे जग सोडून जातानासुद्धा अगदी शांतपणे झोपेतच तुम्ही या जगाचा निरोप घेतलात.दुसर्यांसाठी सतत दीर्घायुष्याचे वरदान मागणार्या तुम्हाला स्वतःला मात्र दीर्घायुष्याचे वरदान लाभले नाही.अजित अण्णाच्या बाळाला बघायला किती उत्सुक होतात तुम्ही.आजही बागडे काका भेटले तरी तुमच्या नुसत्या आठवणीने त्यांचे डोळे पाणावतात.भांजी काकांच्या मुलाच्या हळदीला तुमचे "Indian Airlines"मधले सगळे मित्र भेटले..अशोक आमच्या मनात कायम राहील असे जेंव्हा राऊत काका म्हणाले मला हुंदका दाटून आला होता.असा एक दिवस नाही ज्या दिवशी मला तुमची आठवण येत नाही.रात्री अपरात्री मी दचकून जागा होतो.आईच्या डोळ्यांत किती दिवसांत झोप उतरली नाही.तुमच्या आवडीचे काही घरात बनले की आईच्या डोळ्यांत पाणी तरळते.रूपालीने नविन काही कपडे घेतले तरी ते घातल्यावर ती सर्वात आधी तुमच्या तसबिरीसमोर उभी राहते तुम्हाला दाखवायला!!!आजही तुमचे अस्तित्व घरात जाणवते.तुमचा आशीर्वाद सदैव आमच्या पाठीशी आहे,तो सदैव रहाणार याची खात्री वाटते.
"LOVE YOU DAD"
"MISS YOU A LOT"

प्रिय मैत्रिणी

तसे बघितले तर आमच्या मैत्री १ दशकाहून जास्त जुनी आहे.एखाद्याला अचानक चांगला काही लाभ व्हावा तशी हिची मैत्री मला लाभली.माझी प्रिय सखी मैत्रीण. असे म्हणतात की बाळाचे पाय पाळण्यात दिसतात, हिचे मनमोकळे स्मितहास्य तिच्या आई वडिलांना पाळण्यात दिसले असावे म्हणूनच तिचे नाव "स्मिती" ठेवले असावे.मी सदैव तिला आपले नाव सार्थ करतानाच पाहिले आहे.सदैव हसतमुख.हिंदीत एक वचन आहे "दुख अपने लिए रख,सुख सबके लिए" हे वचन म्हणजे स्मिती.माझी खूप जवळची मैत्रीण आहे ती.आम्ही खरेतर वळीवाच्या पावसासारखे भेटतो अचानक कुठेतरी न ठरवता.पण त्या पावसासारखीच आमची भेट असते.सुंदर,जुन्या आठवणींनी चिंब भिजलेली,नव्या चांगल्या आठवणी देऊन जाणारी.तिच्याशी बोलताना,व्यक्त होताना मला पुरुषाठायी स्त्रीप्रती असलेले अनाम अवघडलेपण कधीच जाणवले नाही.एखाद्या जिवलग मित्राच्या खांद्यावर हात ठेवत आपण ज्या सहजतेने संवाद साधतो तितक्याच सहजतेने मी स्मितीशी बोलू शकतो.आपल्या सहजसुंदर वागण्याने,प्रेमळ स्वभावामुळे तिने प्रचंड मोठा मित्रपरिवार जोडला आहे,तो ही असा की तिच्या एका हाकेवर हा मित्र परिवार धावत येईल.जीवनाचा संघर्ष कोणाला चुकलेला नाही पण स्मितीच्या वाटेला आलेला संघर्ष किती कठीण होता त्याचा मी साक्षीदार आहे आणि तो कठीण होण्यात तिने घेतलेले काही चुकीचे निर्णय जबाबदार आहेत.मी तिचा मित्र जरी असलो तरी मी तिने तिच्या आयुष्यात घेतलेल्या चुकीच्या निर्णयांचे अजिबात समर्थन करणार नाही.पण तिच्या चुकांचे खापर तिने कधीही नशिबाच्या किंवा इतर कोणाच्याही माथी मारले नाही.परिस्थिती मान्य करून त्या परिस्थितीचा सामना करून ज्या खंबीरपणे ती आज उभी आहे ते खरंच कौतुकास्पद आहे.एक कुशल नृत्यांगना,आपल्या मुलीला तळहाताच्या फोडाप्रमाणे जपणारी आई,एक यशस्वी "BEAUTICIAN","TALENTZIA" ची सर्वेसर्वा,पार्ले महोत्सवाच्या नृत्य स्पर्धेची प्रमुख अशा अनेक भूमिका ती सुहास्य वदनाने लीलया पार पाडत आहे.आज तीचा वाढदिवस.तिला वाढदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा आणि एक जुना मित्र म्हणून मला एकच सांगावेसे वाटते,आपण खूप चांगले आहोत म्हणून हे सगळे जग चांगले आहे असे नसते आणि संघर्ष करणे सोडू नकोस कारण तिच तुझी खरी ताकद आहे.
"HAPPY BIRTHDAY MY DEAR FRIEND"

पार्ल्याचा "नारायण"

ख्यातनाम लेखक आणि अस्सल पार्लेकर पू.ल.देशपांडे यांच्या समर्थ लेखणीतून अनेक व्यक्तिचित्रे प्रसवली.त्यातलेच एक म्हणजे "नारायण".हे एका अशा व्यक्तीचे चित्रण होते की एरवी ती व्यक्ती शांत असते पण प्रसंगी अनेक कामे तडीस नेते आणि ते कार्य पार पडेपर्यंत जीव तोडून काम करत असते पण जेंव्हा कौतुकाची वेळ येते तेंव्हा ती स्वत:ला कुठेतरी लपवते,दूर कुठेतरी उभी राहून तो कौतुक सोहळा बघत असते ज्याच्या पूर्णतेसाठी ती राबलेली असते.आपली आई आपल्यासाठी खूप प्रेमाने कष्टाने जेवण बनवते आणि ते जेवण जेवताना जेवणार्या बाळाच्या चेहर्यावरला आनंद बघून जसे आईला समाधान मिळते तसेच समाधान या 'नारायणा'च्या चेहर्यावर असते.पार्ल्याचा असा 'नारायण' म्हणजे आमचे सुधीर भाऊ रेवाळे.मी नेहमी म्हणत आलो आहे परागजींच्या चुंबकीय व्यक्तिमत्वामुळे अनेक जीवाभावाचे सहकारी त्यांना लाभले,सुधीर भाऊ त्यातलेच एक.पार्ल्यावर अतोनात जीव असणार्या परागजींसारख्या 'नरश्रेष्ठा'ला साथ आहे ती या 'नारायणा'चीच.महानगर पालिका असो वा एखाद्या कार्यक्रमासाठी परवानगी मिळवणे,महत्वाच्या कागदपत्रांची ने आण असो वा पार्ले महोत्सवाच्या पत्रकांचे काम,परागजींनी एकदा का सुधीरभाऊंना काम सांगितले की ते निश्चींत असतात कारण ते काम होणारच ही खात्री असते.भाऊंना ते काम पूर्ण केल्यानंतर परागजींच्या चेहर्यावर पसरलेला आनंद बघीतला की 'याचसाठी केला अट्टाहास' असे वाटून जाते. परागजींच्या अथवा ज्योतिवहिनींच्या प्रयत्नांनी सुरु झालेले पार्ल्यातले महानगरपालिकेचे काम सुधीर भाऊंच्या देखरेखीखालीच पूर्ण होते.मग ते रस्ता दुरुस्ती असो वा जलवाहीनीचे काम असो वा आणखी काही.सतत 'नारायण नारायण' करणारया नारदासारखा संपूर्ण पार्ल्यात सुधीर भाऊंचा सर्वत्र संचार सुरु असतो.तसा हा माणूस मितभाषी आहे.त्यात मुखी १२० चा रोल असतो.पार्ल्यातले तमाम पानवाल्यांचे बाकी कोणी नसू दे पण हे गिर्हाईक पक्के आहे.पार्ल्यात कुठे ही काम चालू असू दे आणि जर भाऊ तेथे उभे असतील बस्स भाऊंनी क्रिकेट मधला अंपायर जशी 'OUT'ची खूण करतो तसे आपले बोट वर केले की त्या नाक्यावरचा पानवाला लगेच कामाला लागतो.आपले काम झाले की त्या पानवाल्याकडून घेतलेला १२०चा रोल मुखात सरकवून स्वारी पुढच्या कामाला रवाना.त्यांची ही माव्याची सवय सुटावी म्हणून आम्ही सर्वानी आणि विशेषतः त्यांच्या 'बाय'ने खूप प्रयत्न केले.पण ही सवय काही सुटली नाही.याव्यतिरीक्त आणखी ही काही वाईट खोडी या माणसाला आहेत त्या म्हणजे समोरच्याला उगीचच फालतू प्रश्न विचारून भंडावून सोडण्याची जाम खोड ह्याना आहे आणि नारदाप्रमाणे सर्वत्र संचाराची कला आहेच पण त्याच नारदाप्रमाणे मित्रांमध्ये काड्या टाकून मजा बघायची पण खोड आहे.दीपा ताई हे आवडते लक्ष.पण बाकी अतिशय मनमिळाऊ आणि प्रेमळ स्वभाव.मित्रांसाठी काहीपण करायची तयारी हे ही खास.बामणोली या कोकणातल्या आपल्या गावावर त्यांचे खूप प्रेम.इतरवेळी रविवारी देखील सुट्टी न घेणार्या भाऊंची गणपतीची आठवडाभराची सुट्टी मात्र नक्की असते.आपल्या सहकार्यांची नेहमीच काळजी घेणार्या परागजींनी सुधीरभाऊंच्या विनंतीला मान देऊन खास पार्ल्यातून कोकणात गणपती साठी एस.टी.सेवा सुरु करून घेतली;त्यायोगे पार्लेकर कोकणी माणसांना गणपतीत कोकणात जाता यावे.त्या गावच्या वातावरणात राहून,ताजेतवाने होऊन परत आले की भाऊंची पुन्हा कामाला सुरुवात.आपले काम झाले की शांतपणे कुठेतरी एका कोपरयात गर्दीपासून लांब उभा राहिलेला हा 'नारायण' आम्ही मित्रांनी नेहमी बघितला आहे.भाऊ आज तुमचा वाढदिवस.तुम्हाला दीर्घायुष्य लाभो,तुमची १२०ची सवय सुटो हीच याप्रसंगी माझी स्वामीचरणी प्रार्थना.

तेरा मेरा साथ रहे

तो असेल 18 वर्षांचा,नुकताच तारुण्यात प्रवेश केलेला,ती 15 वर्षांची..नवथर अल्लड तरूणी.एकाच परिसरातच नव्हे तर एकाच आळीत राहणारे...त्याच्या घराच्या चार घरे पुढे तिचे घर येता जाता पायाच्या टाचे पर्यंत लांब केस,जन्मजात लाभलेले अप्रतिम लावण्य त्याच्या नजरेस पडे.तिला ही हा खूप प्रेमळ,आई वडिलांना मानणारा,अभ्यास सोडून बाकी बाबतीत पुढे असलेला,पण चारचौघांपेक्षा वेगळा असलेला तरूण पाहण्यात होताच.एकाच आळीतले म्हणून ओळख होतीच.पण त्याला ती मनापासून आवडली होती,आणि त्याने एकदा आपले प्रेम तिच्याकडे व्यक्त केले.तिने ही होकार दिला आणि एक प्रेम कहाणी फुलू लागली.दोघांचीही वये लहान.आणि मग अशा वयातल्या प्रेमाचे जे काही होते ते त्यांचे ही झाले. प्रेमाच्या आणा भाका झाल्या,कधी दूर रहावे लागले तरी प्रेम होतेच.लग्न ही झाले लवकर....दोघांच्याही घरची परवानगी नव्हती....आळंदीत मामाच्या सक्षिने दोघे एकमेकांचे झाले.पुढचे कसलेही विचार नव्हते..संसार कसा करायचा याचे काही त्रैराशिक मांडले नव्हते.पण आता एकमेकांची साथ आहे हे नक्की केले होते.ती त्याच्यापेक्षा हुशार तर तो बोलण्यात हुशार पण शिक्षणात कमी त्यामुळे सुरुवातिचा काळ खूप कठीण होता.प्रेमाची धूंदी उतरून व्यवहार सुरु झाला.कुरबुरी झाल्या...आपल्यावर प्रेम करणारा करणारी ती हीच? तो हाच? प्रश्न पडू लागले....प्रेम करणे सोपे पण निभावणे कठीण...जाणवू लागले...तिने स्वात:ला त्या घरात जूळवून घ्यायला सुरुवात केली....घरातली माणसे खूप चांगली 3 बहिणी आणि हा एकच भाऊ सासू सासरे..सगळ्यांचे स्वभाव भिन्न पण प्रेमळ...जमवले तिने...नव्या जीवाची चाहुल लागली होती पण त्याच्या नोकरीचे काही होत नव्हते...मेव्हण्याने मदत केली एक व्यवसायाची सुरुवात करून दिली....त्याने स्वत:ला झोकून दिले.तिने ही शिक्षकी पेशा स्विकारला आणि खरया अर्थाने संसाराची गाडी मार्गी लागली....अल्लड प्रेम मागे राहिले आणि जोडीदारा प्रती वाटणारे आदराचे जिव्हाळ्याचे प्रेम वाढीस लागले....लहान वयात तिच्याकडे मातृत्व आले...सुरुवातीला ती भांभावली होती...पण मातृत्वाच्या जबाबदारीने तिला खूप काही शिकवले..तिला घडवले....तिला ठाशीव व्यक्तिमत्व दिले....त्याचमुळे दुसर्या अपत्याविषयी ती ठाम होती. त्याचा ही जम बसला होता... आणि ते दोघेही एका अल्लड प्रेमी जोड्यामधून एक जबाबदार जोडप्यामध्ये रुपांतरीत झाले.दोघांमधले प्रेम तर जुन्या मधाप्रमाणे सरत्या वर्षां गणिक अधिक घट्ट आणि गोड होत आहे.आज तर त्यांचा लग्नाचा 25वा वाढदिवस...जुन्या कडू गोड आठ्वणीना उजाळा देत सर्व आप्त्स्वकीयांच्या उपस्थितीत साजरा करतायत दोघे.....आपल्या नम्र आणि लाघवी वागण्याने,बोलक्या स्वभावाने त्यांनी केवळ कुटूंबियांचेच नव्हे तर अनेकांचे मन जिंकले आहे...खूप मोठा मित्रपरिवार आहे त्यांचा.दोन्ही मुले आपल्या आई वडिलांसारखीच लाघवी आणि हुशार...मोठा मुलगा आता पुढिल शिक्षणासाठी अमेरिकेला निघालाय....२५ वर्षे लग्नाची आणि त्याआधी प्रेमाची सगळ्याचे सार्थक झाले...भांडले एकमेकांशी पण प्रेम कमी नाही होऊ दिले.कुटुंबाला धरून राहिले...अण्णा आणि वहिनी तुम्हाला दोघानाही लग्नाच्या 25 व्या वाढदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा
आणि तुमच्यावर सौदागर चित्रपटातले लताबाईंनी गायलेले अजरामर गाणे अगदी फिट्ट बसेल

तेरा मेरा साथ रहे ,तेरा मेरा साथ रहे....
धूप हो छाया हो दिन हो के रात रहे....