'द डेव्हिल्स डबल'

ली तमाहोरी यांचा 'द डेव्हिल्स डबल' (२०११) हा एक आकर्षक आणि अत्यंत अस्वस्थ करणारा चित्रपट आहे.हा चित्रपट वास्तविक पाहता लतीफ याहिया (डॉमिनिक कूपर यांनी साकारलेली भूमिका) या इराकी सैनिकाच्या आत्मचरित्रात्मक दाव्यांवर आधारित आहे, ज्याला सद्दाम हुसेनचा कुख्यात मोठा मुलगा उदय याचा 'फिदाय' (गोळ्या झेलणारा किंवा बॉडी डबल) बनण्यास भाग पाडले जाते.कथेतील मुख्य तणाव हा आहे की, लतीफ—आणि त्याचा अंगरक्षक सलीम—उदयच्या रोजच्या व्यसनांच्या चक्रातून कसे वाचतात. हा चित्रपट उदयच्या भयंकर प्रतिष्ठेपासून दूर पळत नाही: त्याचे बेसुमार अमली पदार्थांचे सेवन, किरकोळ अपमानावरून होणारा त्याचा अचानक प्राणघातक हिंसाचार आणि बगदादच्या रस्त्यांवर फिरून शाळकरी मुलींचे किंवा लग्नाच्या दिवशी नववधूंचे अपहरण करण्याची त्याची भयानक सवय. लतीफची सामना करण्याची पद्धत म्हणजे पूर्णपणे अलिप्तता. त्याला आपला तिरस्कार गिळून एका सावलीत रूपांतरित व्हावे लागते. दुसरीकडे, सलीम हा उदयच्या खऱ्या जवळच्या वर्तुळातील दुःखद वास्तवाचे प्रतिनिधित्व करतो—असे पुरुष ज्यांनी जगण्यासाठी आणि ऐषआरामासाठी आपला आत्मा विकला होता, जे सतत सावधगिरीने वावरत होते, कारण त्यांना माहित होते की उदयची "मैत्री" रात्रीच्या जेवणापर्यंत मृत्यूच्या आदेशात बदलू शकते.सद्दाम हुसेन (फिलिप क्वास्ट यांनी अत्यंत संयमाने साकारलेली भूमिका) यांना चित्रपटात जवळजवळ एका पौराणिक, दूरस्थ देवाप्रमाणे वागवले आहे. जेव्हा ते पडद्यावर दिसतात, तेव्हा वडील आणि मुलगा यांच्यातील फरक स्पष्टपणे दिसून येतो. सद्दामला एक हिशेबी, थंड डोक्याचा हुकूमशहा म्हणून चित्रित केले आहे, जो आपल्या मुलाच्या निष्काळजी, बेताल वागण्यामुळे खूप लाजीरवाणा होतो. या नात्यामुळे वास्तववादाचा एक स्तर निर्माण होतो: उदयचे सर्वात तीव्र संताप अनेकदा वडिलांची मान्यता मिळवण्याच्या अंतर्निहित तीव्र इच्छेतून आलेले असतात, ज्यामुळे तो आणखीनच अस्थिर बनतो.'द डेव्हिल्स डबल'मधील स्त्रियांना मोठ्या प्रमाणावर क्रूर पुरुषसत्ता आणि हुकूमशाहीच्या दुर्दैवी बळी म्हणून चित्रित केले आहे. मुख्य स्त्री पात्र म्हणजे सरब (लुडिव्हिन सॅग्नियर यांनी साकारलेली), उदयची छळलेली उपपत्नी. सरब एक झुंजार व्यक्तिमत्व आहे. ती आपल्या लैंगिकतेचा वापर चलन आणि ढाल म्हणून करते, आणि राजवाड्याच्या धोकादायक दालनांमधून मार्ग काढते. लतीफसोबतची तिची केमिस्ट्री त्या भयावहतेतून एक क्षणिक, रोमँटिक दिलासा देते, पण हा चित्रपट आपल्याला वास्तववादीपणे आठवण करून देतो की उदयच्या जगात कोणत्याही स्त्रीला स्वतःचे खरे स्वातंत्र्य नाही. त्यांना वापरण्यासाठी, फेकून देण्यासाठी किंवा देवाणघेवाण करण्यासाठी असलेल्या वस्तूंप्रमाणे वागवले जाते.या चित्रपटाचा मुख्य आधारस्तंभ डॉमिनिक कूपर आहे. दुहेरी भूमिका साकारणे हा अभिनयातील एक कुप्रसिद्ध अवघड सापळा आहे, पण कूपरने तो सहजतेने पार पाडला आहे, आणि दोन पूर्णपणे भिन्न शारीरिक व मानसिक व्यक्तिमत्त्वे साकारली आहेत. लतीफ याहियाच्या भूमिकेत: तो शांत, कठोर आणि अत्यंत नैतिक आहे. त्याच्या डोळ्यांत एका ओलिसाचे थकवणारे ओझे आहे, ज्याला माहित आहे की एक चुकीची नजर त्याच्या संपूर्ण कुटुंबाच्या हत्येला कारणीभूत ठरू शकते.उदय हुसेनच्या भूमिकेत: कूपर एका उन्मादी, पुढे आलेले दात असलेल्या, कर्कश आवाजाच्या राक्षसात रूपांतरित होतो. तो उदयला केवळ एका सामान्य चित्रपटातील खलनायकाच्या रूपातच नव्हे, तर अफाट संपत्ती, आवेग नियंत्रणाच्या गंभीर समस्या आणि शून्य सहानुभूती असलेला, अत्यंत अस्थिर, प्रौढ लहान मुलाच्या रूपात चित्रित करतो.जेव्हा कूपर स्वतःसोबतच पडद्यावर दिसतो, तेव्हा ते केवळ एक दृश्यात्मक युक्ती आहे असे वाटत नाही. तुम्हाला शक्तीच्या समीकरणाची तीव्र जाणीव होते: शिकारी (उदय) आणि त्याचे अनुकरण करू पाहणारी अडकलेली शिकार (लतीफ).

दिग्दर्शक ली तमाहोरी ('वन्स वेअर वॉरियर्स' आणि 'डाय अनदर डे' साठी ओळखले जाणारे) ८० च्या दशकाच्या उत्तरार्धातील आणि ९० च्या दशकाच्या सुरुवातीच्या बगदादला एक अतिशय विशिष्ट दृश्य पोत देतात. चित्रपटाचे निर्मिती मूल्य सर्वोत्तम प्रकारे डोळे दिपवणारे आहे. तमाहोरी पडदा अक्षरशः आणि लाक्षणिक अर्थाने सोन्याने न्हाऊ घालतात. राजवाडे हे हुकूमशाहीच्या संपत्तीचे भडक, अतिरंजित प्रदर्शन आहेत.सोन्याचा मुलामा दिलेल्या एके-४७, संगमरवरी फरश्या, विदेशी प्राणी आणि चकचकीत इटालियन स्पोर्ट्स कार, जे दरवाजाबाहेरील इराकच्या धूळभरल्या, युद्धग्रस्त रस्त्यांच्या पार्श्वभूमीवर तीव्र विरोधाभास निर्माण करतात. 'द डेव्हिल्स डबल'ला जर तुम्ही निरंकुश सत्ता माणसाला पूर्णपणे भ्रष्ट कशी करते याचा एक मानसशास्त्रीय व्यक्तिरेखा अभ्यास म्हणून पाहिले, तर डॉमिनिक कूपरच्या उत्कृष्ट अभिनयाने साकारलेला हा एक खिळवून ठेवणारा, थक्क करणारा चित्रपट आहे.